Zit je kind in de flow?

De stromende rivier weerspiegelt de flow van je hartIeder kind heeft een eigen ritme, een eigen karakter, een eigen temperament. Als een kind kan zijn wie het is, dan kan het de eigen flow volgen. Dan mag het op eigen tijd en ritme dingen leren en hoeft het niet harder te lopen dan het kan. Eerder heb ik je al verteld dat het probleemgedrag bij kinderen eigenlijk signaalgedrag is. En dat kinderen als ze zich niet gezien of gehoord voelen, dat op twee manieren laten zien. Dat doen ze door overmatig naar buiten gericht te raken, gedrag vergelijkbaar met ADHD. Of kinderen gaan zich overmatig naar binnen gericht gedragen, gedrag vergelijkbaar met autisme.

Bij opvoeden in de Nieuwe tijd gaan we er vanuit dat dit geen probleemgedrag is, maar signaalgedrag. Kinderen geven een signaal af dat ze graag gezien en gehoord willen worden en dat is nu niet het geval. Er is dus sprake van een disbalans. De flow waarin je kind zich prettig voelt, waarin alles z’n gangetje gaat en alles klopt, die flow is onderbroken. De stroom van energie in het lichaam van een kind is geblokkeerd. Er is een dam ontstaan in zijn of haar rivier, waardoor er emotionele en zelfs lichamelijke klachten kunnen ontstaan.

Flow = vitaliteit

Door aan te nemen dat dit een disbalans is, kun je voor je kind gaan kijken wat jij als ouder hieraan kunt veranderen. Wat kun je veranderen in de manier van kijken naar je kind? In je handelen naar je kind? Wat kun je veranderen in je manier van opvoeden en je handelen daarin? Als je er vanuit gaat dat je kind in een disbalans zit, zul je jezelf de vraag gaan stellen: Wat is er nodig voor dit kind, op dit moment, zodat het weer in balans kan komen? En dat is een hele andere benadering dan het gedrag van je kind als uitgangspunt nemen en aannemen dat je kind niet anders kan dan wat het met zijn of haar probleemgedrag laat zien.

Alles is energie

In de flow, in het diepste wezen van je kind, in de eigen kern, is er alleen maar energie. Er is geen oordeel, er is geen gedrag, er zijn geen patronen en blinde vlekken. In het contact met die diepste kern bestaat er alleen maar liefde. Liefde, compassie en dankbaarheid kunnen vanzelfsprekend weer gaan stromen als je kind de verbinding maakt, als je kind als het ware de stekker weer in zijn of haar stopcontact steekt. Woorden als rust, harmonie, balans, evenwicht en liefde passen bij die energie.

Als je kind de flow kwijtraakt, dan stroomt de rivier van energie niet meer. Dan schijnt het zonnetje in het hart van je kind niet meer. Dan straalt het niet meer en glanzen de ogen niet meer. Dan zit het hoofd van je kind vol en wordt het druk en onrustig. Of het trekt zich terug en past zich aan, niet in staat voldoende voor zichzelf te zorgen of op te komen. Vaak voel je het als ouder in je onderbuik. Je denkt bijvoorbeeld bij jezelf: ‘Doe eens even normaal.’ Of iets dergelijks. In plaats van jezelf af te keuren om die gedachte, of een corrigerende opmerking naar je kind te maken, beschouw het eens als een signaal dat je kind uit de verbinding is.

Een sensitief-responsieve opvoedhouding

Jij mag als ouder je intuïtie gebruiken als een innerlijke radar om te zien en te voelen waar je kind zit. Dat bedoelen we met een sensitieve opvoedhouding. Is je kind in verbinding of niet? Als je kind in een emotie als boosheid of angst zit, dan is de stekker even uit de verbinding. Wat verandert er als je kind uit de verbinding gaat? Wat zie je dan? Wat heeft het nodig om weer in de verbinding te komen? Daarom is het belangrijk om je kind goed in beeld te hebben en te zien horen, voelen en weten wat er in jouw ogen in je kind omgaat.

Met een responsieve opvoedhouding wordt bedoeld dat je actie gaat ondernemen met wat je ziet en voelt. Je geeft als het ware antwoord op wat je bij je kind voelt en ziet. Bijvoorbeeld: je gaat checken bij je kind of datgene wat je voelt bij je kind ook klopt met de eigen beleving van het kind. Ook als je het niet bij je kind kunt of wilt checken, ga je wel aan de slag met wat er in je opkomt. Je volgt je hart en je intuïtie en schakelt daarbij je daadkracht in om datgene te doen wat jij vindt dat je op dat moment te doen hebt.

Een sensitief-responsive opvoedhouding wil dus zeggen dat je je onderbuikgevoel ofwel je intuïtie gebruikt en aandachtig bent naar hoe het met jou kind gaat. In je achterhoofd hou je de kernwaarde verbinding. Ben jij nog met je hart in verbinding? Is je kind nog met zijn of haar hart in verbinding? Zijn jullie nog met elkaar in verbinding? Wat is er nodig om die verbinding te herstellen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *