“Ik zal hem de groeten doen…”

Contact met overleden dierbaren

Vandaag hebben we Ome Cor begraven. Cor van Lith is de oudste broer van mijn moeder en hij is 72 jaar geworden. Twee jaar geleden is hij ziek geworden en afgelopen zondag is hij aan deze ziekte overleden. Het ouderlijk gezin van mijn moeder bestond uit naast mijn opa en oma uit 10 kinderen. Zeven jaar geleden overleed mijn vader. Mijn vader heette ook Cor, wat dit verhaal wellicht een beetje verwarrend maakt.

Afgelopen weken is mijn moeder veel bij het gezin van Ome Cor betrokken geweest. Zij weet uit eigen ervaring hoe het is als je partner en vader ziek wordt en het bericht krijgt niet meer beter te worden. Mooi om te zien hoe ze deze ervaring omgezet heeft en de vrouw en kinderen van Ome Cor tot steun in geweest. Natuurlijk was het afscheid nemen emotioneel. Mooi dat dat moment er kon zijn, maar ook moeilijk. Ome Cor zei hierbij tegen mijn moeder: ‘Ik zal Cor (mijn vader dus) de groeten doen.’ Een uitspraak die me tot in mijn hart raakte.

Afgelopen week is Ome Cor overleden. Het afscheid vandaag was mooi en de kinderen van Ome Cor, mijn neven, hebben daar vandaag ieder op hun eigen manier vorm aan gegeven. Fijn om dat als laatste nog voor je vader te kunnen doen. Voor mijn moeder heeft het afscheid op een andere manier nog vervolg gekregen.

Eergisteren kreeg ze ’s ochtends een telefoontje van een oude kennis van mijn vader, met wie ze sinds zijn overlijden af en toe contact had. Mijn vaderwas vroeger damesvoetbaltrainer en deze dame voetbalde destijds bij hem in het elftal. Ook buiten het voetbalveld was er contact en zo herinner ik me bijvoorbeeld dat mijn broer en ik met deze mevrouw eens naar de dierentuin zijn geweest. Maar dat even terzijde.

Woensdagochtend belde ze mijn moeder op dat ze graag even koffie wilde komen drinken. Ze spraken samen af en kletsten gezellig bij onder het genot van een kopje koffie. Tot het moment daar was dat Gerda, zo heet ze, vertelde waarom ze die ochtend bij mam langskwam. ‘Ik heb onze Cor gezien’, zo vertelde ze. Mijn moeder dacht dat ze in verwarring was, want Ome Cor was net overleden, dus die kon ze toch echt niet meer gezien hebben. Wellicht had ze hem verward met Ome Willie? Maar nee, dat was niet het geval. Wat ze bedoelde, was dat ze ons Cor, mijn vader dus, had gezien. Ze had die nacht gedroomd en had hem gezien alsof het een foto was, zo helder en duidelijk. En ze wist op dat moment dat ze de volgende dag even bij mijn moeder langs moest gaan.

En zo geschiedde het dus. Ze ging langs bij mijn moeder en vertelde dat ze mijn vader had gezien. Wat zij niet wist, was dat Ome Cor afgelopen week was overleden. Wat ze ook niet wist, was dat Ome Cor bij het afscheid nemen tegen mam had gezegd dat hij pap de groeten zou doen. Gaande-weg werd voor mijn moeder en voor Gerda duidelijk dat het een mooie boodschap leek te zijn van pap die ons wilde laten weten de groeten van Ome Cor hem bereikt hadden. Hoe mooi en troostend is de gedachte dat je overleden broer liefdevol is opgewacht door je overleden echtgenoot.

Lieve Ome Cor, rust in vrede.

Zindelijkheid anders bekeken

Zindelijk worden vraagt je te luisteren naar je kind

Zindelijkheid is meer dan je kind leren plassen op het potje. Je kind wil gezien en gehoord worden. BabyzindelijkheidsCommunicatie wil zeggen dat je leert luisteren naar de signalen die je kind afgeeft over plassen en poepen. Vanochtend een superleuke ochtend gehad bij het Babycafé in Den Bosch. Karin Kagenaar had me uitgenodigd als professional van Opvoeden in de Nieuwe tijd om eens sfeer te komen proeven en dat deed ik met alle plezier. Jennifer Tames-Taylor hield een leuk verhaal over BZC ofwel babyzindelijkheidcommunicatie. Ik had er nog nooit van gehoord en was erg benieuwd wat het inhield.

Baby Zindelijkheids Communicatie wil zeggen dat je gaat kijken en luisteren naar je baby om de signalen van je baby op te pikken. Baby’s hebben zo hun eigen manier van communiceren en blijken uitstekend in staat te zijn aan te geven wanneer ze moeten plassen of poepen. In haar boek Je baby op het potje, legt Laurie Bouck je uit hoe je daar als moeder met je baby over kunt communiceren. Zij leert je om de signalen die je baby afgeeft op te pikken en daarop te reageren. Op die manier kun je je baby in plaats van in de luier op het potje laten plassen en poepen. Deze visie sluit mooi aan bij Opvoeden in de Nieuwe tijd, waar één van de kernwaarden is dat je kind zich gehoord en gezien wil voelen.

Andere culturen

Er zijn natuurlijk genoeg kinderen in Azië en Afrika die groot worden zonder luiers. Voor moeders daar is het heel vanzelfsprekend om de signalen van hun baby op te pikken en ernaar te handelen. Met onze cultuur van wegwerpluiers gaan die signalen vaak verloren en dat is jammer. De schrijfster biedt in haar boek een mooie methode aan die aangepast is aan onze westerse cultuur. Naast het gebruik van wegwerpluiers stimuleert ze je om toch ook te luisteren en kijken naar je kind en de signalen die het afgeeft, op te pakken.

Zindelijkheid worden = luisteren naar je kind

Daarmee zet ze ouders overigens op geen enkele manier aan om vroegtijdig met zindelijkheids­training te beginnen. Haar insteek is juist gericht op het zien van je kind en de signalen die het afgeeft. Juist niet op het te vroeg en te jong op gaan leggen van zindelijkheidstraining. Al hetgeen je oppikt en meeneemt is meegenomen. Dat je op andere momenten ‘gewoon’ een luier gebruikt is prima en ook heel goed te doen. Die insteek om het kind in zijn/haar ontwikkeling te willen zien en stimuleren, sluit heel mooi aan bij Opvoeden in de Nieuwe tijd. Eén van de uitgangspunten van Opvoeden in de Nieuwe tijd is dat kinderen het nodig hebben om zich gezien en gehoord te voelen om helemaal zichzelf te kunnen zijn.

Een stevige basis om jezelf te zijn

Iedere leeftijdsfase brengt een kind zijn specifieke ontwikkelingsopgave en brengt ouders specifieke opvoedingstaken. De wens om gezien en gehoord te worden kun je in iedere leeftijdsfase anders en leeftijdsadequaat invullen. Voor de baby- en dreumestijd (0 – 2 jaar) geldt de volgende ontwikkelings­­opgave. De belangrijkste ontwikkelingsopgave voor het kind in deze periode is het opbouwen van een veilige gehechtheidsrelatie met een of meer volwassenen. Veilig gehechte kinderen kunnen hun opvoeder gebruiken als veilige basis van waaruit zij hun omgeving kunnen verkennen. In de loop van het tweede jaar worden autonomie en individuatie steeds belangrijker. Het kind gaat steeds meer initiatief nemen en kan onafhankelijk van de opvoeder succes en bevrediging bereiken. In deze periode wordt de basis gelegd voor vertrouwen in anderen en voor vertrouwen in de eigen competentie.

Je baby op het potje

Met haar boek geeft mevrouw Boucke ouders een prachtige handleiding om hun kind al op babyleeftijd het gevoel te geven dat het gezien en gehoord wordt. Dat is een prima uitgangspunt voor het kind om helemaal zichzelf te zijn en een stevige basis van vertrouwen op te bouwen. Natuurlijk moet het wel leuk blijven en kan van zindelijkheidstraining geen sprake zijn. Met de intentie om je kind het gevoel te geven om gezien en gehoord te worden kun je hier prima mee aan te slag gaan. Zo maak je een mooie start met Opvoeden in de nieuwe tijd. En natuurlijk mag die start ook parttime en gebruik je zowel luiers als het potje.

Jennifer Tames-Taylor is geen deskundige, maar een moeder die dit zelf aan de hand van het genoemde boek met haar dochtertje Faye is gaan uitproberen. Ze vertelde over haar ervaringen, over de successen en natuurlijk ook over de missers, die ook erg vermakelijk waren om te  horen. Van haar hand is ook de onderstaande informatie waar je je verder kunt informeren over wat zindelijkheid betekent voor je jonge kind. En mocht je deze zomer in de buurt van ’s-Hertogenbosch zijn, loop dan gerust even binnen bij PuurGondisch. Dat is de healthfood ontbijt- en lunchroom die Jennifer begin juli gaat starten.

Links en informatie

baby zindelijkheid communicatieJe baby op het potje, auteur Laurie Boucke, Uitgeverij Thoeris, oorspronkelijke titel: Infant Potty Basics With Or Without Diapers The Natural Way

Babycafé Den Bosch, iedere 2e woensdag van de maand, houd Facebook in de gaten voor de aankondigingen. Karin Kagenaar (initiatiefneemster): ‘Graag willen we een plek bieden waar je andere ouders kunt ontmoeten en ervaringen kunt uitwisselen. Een plek waar je de belevenissen -die met het ouders worden samen gaan- kunt delen, de positieve maar ook de mogelijke zorgen. Een plek waar je vragen kunt stellen en misschien een ander een advies kan geven om zo hem of haar uit de brand te helpen. Dat willen we zowel hier op fb bieden als ‘live’ in het Babycafe Den-Bosch!

PuurGondisch, Marktstraat Den Bosch, opent begin juli haar deuren. Telefoon 06-54125587.